8 september
17 september 2014 - Despotovac, Servië
8 september Goed geslapen, heel de morgen geen enkele auto zien voorbij rijden! We passeren terug de boerderij vh vrouwtje van gisteren en vragen om zeker te zijn nog eens de weg. Ze kent de waterval ook niet! Ze was keilief en zo schattig! Ze droeg traditionele kledij en je kon aan haar gezicht zien dat ze al heel lang in de bergen woonde. Rode wangen van de snijdende wind en verweerde handen vd kou! We rijden verder richting Despotovac, maar waar moeten we die waterval gaan zoeken. Het enige dat we weten is dat het ten zuiden van het gebergte Kucaj ligt in de Nekudovo rivier vallei! Hoe moeilijker het is om hem te vinden, des te harder we hem willen zien! We komen geen mens meer tegen. Precies of iedereen gaan lopen is hier! De weg is echt superslecht! Na eindeloos slecht rijden komen we een hut tegen! Er zijn mensen Yes!!! We vragen het en ze kennen allevier onze waterval!!! Niet meer durven denken! Het zijn boswachters van deze Beljanica bergstreek! Ze wonen hier samen. Ze nodigen ons uit in de hut en halen de kaart erbij om ons de weg uit te leggen. Ze geven ons een biertje en koffie met verse cake en koekjes! Ze kunnen een beetje Engels dus we blijven hier weer veel te lang plakken(-: We krijgen nog een fotoboek van Servie cadeau, keilief! 2 van hun zijn jagers , geleerd van hun vader dus het is voor hen een soort traditie. Ze jagen op wolven en vossen! Griet moet moeite doen om zich in te houden als ze het hoord. Ik probeer moeite te doen om me te kunnen inleven in deze andere levensstijl. Maar als ik vraag waarom ze het doen, dan zeggen ze:'gewoon, voor de fun'! Tja die 2 negeren we vanaf nu dus gewoon om eindeloze energieverspillende discussies te vermijden! Buiten dat, wel toffe kerels! Dan komt hun baas eraan en ineens springen ze alle4 van hun stoel om hun pintjes te verstoppen lol, ze mogen niet drinken tijdens hun werkuren! Haha het is echt grappig! Ik leg snel de kaart op tafel en speel hun theater mee! Ze leggen ons zogezegd nog eens alles uit! Dit is de ideale moment om door te rijden! De baas was wel heel vriendelijk hoor! We rijden weer door de servische jungle en komen dan uiteindelijk weer terug in de bewoonde wereld! We rijden eerst naar het klooster Manasija in Resava/Despotovac. Was de moeite! Hier was Stefan lazarevic begraven, hij is zeer belangrijk voor Servie en hij heeft dit klooster ook gebouwd! Het klooster is omringd door een fort! Was wel speciaal! Griet mocht niet binnen met haar short, dus heeft het nonneke haar een lange rok gegeven(-:! De fresco's waren wel fel beschadigd, dat komt door de Turken die het dak enzo verwoest hebben en daardoor is er een lek ontstaan die de fresco's hebben beschadigd. We zien onderweg in Resava nog een andere waterval (Veliki Buk) dus gaan daar ook nog snel heen! Was mooi, maar wel zon waterval zoals je er al 100en hebt! Achja hebben toch allemaal ff de benen kunnen strekken! We rijden verder langs kleine schattige dorpjes. Wat me opvalt is dat hier nog veel mijnwerkers zijn! In het midden van het plein staat meestal een groot standbeeld van een krachtige mijnwerker! Het is raar om te zien, jonge kereltjes zie je naar de mijn gaan of helemaal zwart terugkomen. Precies of heel het dorp leeft in functie vd mijnen! Grita ziet dan een mega magere puppy lopen op de straat! We stoppen om hem eten te geven! Ik vermeld niet iedere keer of elke dag dat we weer een zwerfhond te eten geven. Maar wees er zeker van elke dag zeker minstens 3! We kopen om de dag een nieuwe zak hondeneten denk ik! Gelukkig kost dat hier niet veel! Deze puppy is vel over been! Op sterven na dood! We kunnen niet anders als deze meenemen! Hij had het anders niet overleefd! Niemand kijkt er naar om! Ik snap dat de welvaart en hun kansen veel moeilijker is dan bij ons, maar als ik dan ne dikke mens opt straat zie, dan vind ik wa gramme minder voor den dikke en wa meer voor de hond, niet teveel gevraagd! Ondertussen staat heel het dorp al rond ons te kijken! Ze zeggen allemaal dat we hem moeten meenemen en ze er dan vanaf zijn! We laten onze andere honden zien en ze lachen allemaal! We maken een doosje klaar met wat handdoeken in dat zijn nieuwe nestje wordt! Hij is toch mini! Hij stinkt serieus, dus daar kan hij wel voorlopig in slapen! Hij is doodsbang! Ik durf hem amper aaien omdat zijn skelet uitsteekt! We gaan ergens een rustig plekje zoeken bij de rivier! We wassen hem in de rivier en hij laat het allemaal gebeuren! Zijn nestje zetten we onder de auto, want hij kakt of plast misschien nog in de auto! Amai we zijn nu met 6! We moeten weer alles anders organiseren zodat iedereen 'fatsoenlijk' kan liggen! Onze Fiat Doblo is nu Fiat Sixpack geworden!
1 Reactie
-
Juliette van dijck:24 september 2014ben just thuis van de reis naar oostenrijk ,waar ik jullie heb ontmoet ! en ben blij dat je niet alle honden meeneemt ! je kan ze toch ni allemaal redden ! maar ik denk; moest ik daaaar zijn , het ook moeilijk had om ze achter te laten .